Ο κορυφαίος παίκτης στην Ευρωλίγκα τον Φεβρουάριο, Ράσο Νεστέροβιτς, ευχήθηκε να συμπαρασταθούν οι φίλοι του Ολυμπιακού στην ομάδα όπως στο Final Four της Ρώμης, όταν είχε βρεθεί αντίπαλος των «ερυθρολεύκων». Ο Σλοβένος σέντερ αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης για τον Φεβρουάριο και σε συνέντευξη που παραχώρησε στην επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας μίλησε για την προσπάθεια του Ολυμπιακού να βρεθεί στη Βαρκελώνη, την εμπειρία του στα παρκέ και την επιδίωξή του να γιορτάσει τα 15 χρόνια επαγγελματικού μπάσκετ με έναν τίτλο.
Ο Νεστέροβιτς ανέσυρε από τις αναμνήσεις του από τις προηγούμενες συμμετοχές του σε Final Four και ξεχώρισε αυτή του 1997, όταν ως παίκτης της Ολίμπια Λιουμπλιάνας είχε μείνει έκθαμβος από τους φιλάθλους των Πειραιωτών.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Ράσο Νεστέροβιτς στην ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας:
-Πώς νιώθεις για την ανάδειξή σου σε κορυφαίο παίκτη για τον Φεβρουάριο;
«Είναι μεγάλη τιμή, αλλά μην ξεχνάτε ότι το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα. Όλα αυτά τα βραβεία οφείλονται στο παιχνίδι της ομάδας. Δεν μπορείς μόνο εσύ να κάνεις κάτι ξεχωριστό. Αν κερδίζεις, είναι επειδή οι συμπαίκτες σου σε χρησιμοποιούν σωστά και το έκαναν πιο εύκολο για σένα. Οπότε το βραβείο αυτό πάει σε όλη την ομάδα. Ευχαριστώ τους συμπαίκτες μου, γιατί χωρίς αυτούς δεν θα τα κατάφερνα».
-Ανάμεσα στα τρία ματς του δευτέρου γύρου του TOP 16, ξεχωρίζει το παιχνίδι στη Βαλένθια, όπου σημείωσες 16 πόντους με τα τρία συνεχόμενα φόλοου στην τελευταία περίοδο. Τι θυμάσαι από αυτές τις φάσεις;
«Αυτό ακριβώς έλεγα προηγουμένως. Όταν έχουμε τους Σπανούλη, Παπαλουκά και Τεόντοσιτς να διεισδύουν και οι αντίπαλοι ψηλοί πρέπει να βοηθήσουν, γίνεται πιο εύκολη η δουλειά σου αν αστοχήσουν να πάρεις την μπάλα. Δεν μπορεί να σου κάνει μπλοκ άουτ ο αντίπαλος ψηλός, οπότε πρέπει απλά να ακολουθήσεις τη φάση. Αυτό συνέβη στο ματς αυτό. Αστόχησαν και εγώ ήμουν εκεί για το φόλοου. Οι ψηλοί της Βαλένθια, Λίστσουκ και Γιαβτόκας, είναι αθλητικοί παίκτες που δυσκόλευαν τα σουτ των περιφερειακών, αλλά στις αλλαγές έμενα με κοντό παίκτη οπότε μπορούσα να ακολουθήσω».
-Στο πρώτο ματς κόντρα στη Φενερμπαχτσέ που χάσατε, έβαλες μόλις 2 πόντους, αλλά στη ρεβάνς κυριάρχησες. Τι άλλαξε σε ένα μήνα στα δύο αυτά παιχνίδια;
«Στο πρώτο ματς η Φενερμπαχτσέ ήρθε έτοιμη και έπαιξε πολύ καλή άμυνα στη ρακέτα. Δεν υπήρχε πολύς χώρος για εμάς και δεν προσαρμοστήκαμε σε αυτό. Στο δεύτερο ξέραμε ότι θα έκαναν το ίδιο και δεν μας εξέπληξαν. Απλά καταλάβαμε ότι χάσαμε μόνο ένα ματς. Είχαμε χρόνο να αντιδράσουμε και δεν αλλάξαμε κάτι. Δουλέψαμε μαζί και γίναμε καλύτεροι. Ξέραμε ότι για να βγούμε πρώτοι έπρεπε να πάμε στην Τουρκία και να κερδίσουμε. Το καταφέραμε και μάλιστα με περισσότερους πόντους απ’ ό,τι χάσαμε στο ΣΕΦ».
-Τελείωσες το TOP 16 σκοράροντας με πολλά σουτ απ’ έξω φτάνοντας τους 20 πόντους με την Ζαλγκίρις, κάνοντας ρεκόρ σεζόν. Σχεδιάζεις να είσαι πιο επιθετικός από μακριά;
«Εκείνη τη μέρα συνέβη και βρήκα χώρο για σουτ λόγω των διεισδύσεων των περιφερειακών μας (Μίλος, Τεό και Μπίλι). Είναι τόσο γρήγοροι στην εκτέλεση του pick 'n' roll. Πάσαραν στο σωστό χρόνο και είχα χώρο για σουτ. Ο ψηλός τους, ο Μαριάνοβιτς, έμενε μέσα., οπότε έπρεπε να βρω άλλον τρόπο να σκοράρω. Τα σουτ μπήκαν εκείνη τη βραδιά, κάτι που δεν συμβαίνει πάντα».
-Στα πρώτα 11 παιχνίδια είχες μόνο 4 κοψίματα, αλλά στα επόμενα πέντε ματς είχες 13. Τι άλλαξε;
«Προφανώς η ομαδική άμυνα και πώς νιώθεις εσύ. Από την εμπειρία μου, νομίζω ότι το κόψιμο είναι θέμα της θέσης που έχεις πριν μπλοκάρεις».
-Σε δυο εβδομάδες θα αντιμετωπίσετε τη Σιένα. Μπορείς να μας μιλήσεις για αυτή την ομάδα;
«Είναι μια σκληρή ομάδα και σίγουρα ένας δύσκολος αντίπαλος. Έπαιξαν ωραίο μπάσκετ μέχρι στιγμής. Στα playoffs σίγουρα δεν μπορείς να περιμένεις εύκολα παιχνίδια. Έχουμε αυτοπεποίθηση και περιμένουμε να βελτιωθούμε και το ίδιο περιμένουν και αυτοί».
-Είσαι ίσως το καταλληλότερο άτομο για να συγκρίνεις την Ευρωλίγκα που άφησες το 1999 και αυτή που βρήκες το 2010. Ποιες είναι οι διαφορές που έχεις δει;
«Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει έρθει πιο κοντά στο ΝΒΑ, ειδικά με την αλλαγή των 24 δευτερολέπτων. Τώρα, πολλές ομάδες παίζουν γρήγορα. Το 1999 υπήρχαν ακόμα επιθέσεις των 30 δευτερολέπτων και το παιχνίδι ήταν πολύ πιο αργό. Θυμάμαι ότι το σκορ στον τελικό του 1998 που κερδίσαμε την Ευρωλίγκα με την Κίντερ εναντίον της ΑΕΚ, ήταν 58-44. Τώρα οι ομάδες σκοράρουν εύκολα 70 ή 80 πόντους στα σαράντα λεπτά. Είναι πιο γρήγορα και κοντά στο ΝΒΑ και αυτή είναι η μεγαλύτερη διαφορά».
-Πόσο θυμάσαι το Final Four στη Βαρκελώνη το 1998 όπου κέρδισες, δεδομένου ότι ο στόχος σου με τον Ολυμπιακό είναι να επιστρέψεις στη Βαρκελώνη τον Μάιο με τον Ολυμπιακό.
«Πάντα έχεις ωραίες αναμνήσεις όταν κερδίζεις. Για μένα ήταν το δεύτερο Final Four, αλλά στην πραγματικότητα ήταν το πρώτο μου. Την προηγούμενη σεζόν έπαιξα μόνο σε ένα-δυο ματς με την Ολίμπια. Μακάρι να βρεθούμε και φέτος στη Βαρκελώνη».
-Τη σεζόν στην Ολίμπια έπαιξες στο Final Four, αλλά έχασες στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό που είχε προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς. Το θυμάσαι;
«Ήταν το φαβορί να κερδίσουν και τα κατάφεραν. Είχαν εκπληκτική ομάδα: Ρίβερς, Τάρλατς, Τόμιτς και άλλοι. Παίξαμε καλά και δεν ήταν εύκολο για τον Ολυμπιακό να κερδίσει. Αλλά αυτό που θυμάμαι καλά είναι οι φίλαθλοί του, που ήταν απίστευτοι στη Ρώμη. Πιστεύω ότι το 90% του γηπέδου ήταν ερυθρόλευκο. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση και μένα, αλλά και σε όλους. Απίστευτο, όπως το λέω. Ελπίζω να συνεχίσουμε να παίζουμε συνεχώς καλύτερα και να μας υποστηρίξουν και τώρα, όπως τότε. Πιστεύω ότι στα playoffs θα τους χρειαστούμε περισσότερο από ποτέ».
-Έπαιξες στα Final Four των 1997, 1998, 1999 και προσπαθείς να βρεθείς στο τέταρτο. Τι πιστεύεις για τον Θοδωρή Παπαλουκά που έχει σερί οκτώ συμμετοχών και πάει για το ένατο;
«Είναι εκπληκτικό. Είναι καλό να έχεις κάποιον στην ομάδα που έχει τέτοια εμπειρία. Ελπίζω να τα καταφέρουμε πρώτα να βρεθούμε εκεί και έπειτα να σκεφθούμε να το κερδίσουμε. Αλλά σίγουρα σου δίνει την εμπιστοσύνη να παίζεις με τον τύπο που έχει τα περισσότερα Final Four στη σειρά».
-Φέτος συμπληρώνεις 15 χρόνια επαγγελματικής καριέρας. Πόσο θα ήθελες να το γιορτάσεις με μία ακόμα συμμετοχή σε Final Four;
«Θα ήταν εκπληκτικό να πάμε εκεί, αλλά ακόμα καλύτερα αν κερδίσουμε. Για αυτό παίζουμε άλλωστε. Ποτέ δεν μετράω τα χρόνια. Ξέρω ότι είμαι… γέρος και προσπαθώ να μη μετράω, για αυτό και δεν σκεπτόμουν ότι αγωνίζομαι 15 χρόνια. Θα ήθελα πάντως να γιορτάσω τα 15 χρόνια με έναν τίτλο».
-Πώς βγάζεις όλη σου την εμπειρία στην καθημερινότητα των αγώνων;
«Προσπαθώ να βλέπω διαφορετικά το κάθε ματς. Όταν έρχονται οι αγώνες, προσπαθώ να κάνω οτιδήποτε δυνατό. Δεν νοιάζομαι τόσο πολύ για το σκοράρισμα ή την επίθεση. Προσπαθώ να μην έχω άγχος όταν αγωνίζομαι ή να νιώθω πίεση για να σκοράρω. Δεν πρέπει. Απλώς παίζω, συγκεντρώνομαι στην άμυνα, τα ριμπάουντ, τα κλεψίματα ή οτιδήποτε άλλο. Η επίθεση θα προκύψει σε κάθε περίπτωση. Έχουμε τόσους ταλαντούχους σκόρερ στην επίθεση, ειδικά οι γκαρντ μας. Αν απλώς τους ακολουθώ, ξέρω ότι θα πάρω την μπάλα στο κατάλληλο σημείο, όταν είμαι στην κατάλληλη θέση για να σκοράρω. Το μεγαλύτερο πράγμα όμως, που μου λέει η εμπειρία μου είναι να ξεκινάω το παιχνίδι μου από την άλλη πλευρά, την άμυνα». Πηγή : http://www.gazzetta.gr/osfp-euroleague/item/1054700952-%CE%9D%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82-%C2%AB%CE%8C%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF-%E2%80%9997-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%A1%CF%8E%CE%BC%CE%B7%C2%BB
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου